A ética e o conxunto de accións consideradas boas. A ética non trata de factos senon de valores. Pode definirse como a parte da filosofía que trata do carácter, hábitos ou actoso morais de calquera clase que estes sexan, a saber en canto son bos ou malos. En cambio, o dereit0 é un conxunto de normas e contidos que se non se cumpren te levan a unha sanción. Tanto a ética como o dereito son sistemas normativos, ó igual que as regras de trato social, que afectan a obxectos distintos. Na ética as normas son interxectadas a través das relacións sociais e regulan tanto a infracción real como o seu mero propósito. No dereito, pola contra, o decisivo é a conformidade coa lei, o acto tal como se exteriorizou e non o mero pensamento ou desexo. A primeira regula e penaliza tanto os actos meramente internos como aqueles que teñen unha manifestación externa, mentres que o segundo regula e penaliza so aqueles actos internos.
A liberdade sería a capacidade de elixir o teu destino e a posibilidade de escoller varias alternativas posibles. Sería "a posibilidade de elección e de autodeterminación". A definición de liberdade de escolla entre varias alternativas posibles, entre varias opcións mediante actos espontáneos e non forzados.
Por outra parte non é posible a liberdade de facer sen a de querer a inversa xa que non sería liberdade. Ademais a liberdade é un medio para outra cousa que é a convivencia cos demais e tosa a liberdade é posible dentro duns límites legais.
OS DEREITOS HUMANOS
A declaración dos dereitos humanos recolle unha serie de dereitos esenciais para vivir en sociedade. Os dereitos esenciais son:
-Liberdade de expresión
-Liberdade de expresión
-Educación
-Ter unha nacionalidade
-Igualdade
-Integridade física e psíquica 
Esto ímolo analizar desde diferentes factores humanos:
ECONÓMICOS
A economía a cal se ve reflictida na Segunda Xeración Dos Dereitos Humanos, inflúe nos dereitos debido a que, as persoas que teñen diñeiro poden permitirse mellor calidade de vida e saltarse algún dereito, mentres que as que non o posúen teñen máis dificultades para conseguir algún destes dereitos como: educación, igualdade, vivenda e posuír unha nacionalidade.
As persoas sen diñeiro obrinas a traballar e incluso os nenos, estamos a falar da escravitude.
As persoas sen diñeiro obrinas a traballar e incluso os nenos, estamos a falar da escravitude.
A relixión, o idioma e a xeografía foron as forzas unificadoras entre os pobos árabes a través da sua larga historia. A riqueza de Arabia Saudí, sustentada polas suas enormes reservas petroleiras, contrastada visiblemente ca pobreza que e posible encontrar noutros lugares do mundo árabe. Tal como se mostra nesta fotografía.
POLÍTICOS
A política é unhas das grandes razóns polas cales os dereitos humanos non se cumpren. A política aplicada nos Dereitos Humanos son maioritariamente proclamados na Primeira e na Segunda Xeración Dos Dereitos Humanos. Aplicando isto chegamos á conclusión de que os políticos de todo o mundo non se poñen de acordo e uns decláranlle a guerra a outros privando á poboación militar que mandan á guerra do dereito á vida e tamén á poboación civil que morre nesas grandes masacres. Outras das razóns polas que a política inflúe no incumplimento dos dereitos é que algúns políticos establecen un réxime dictatorial no país que gobernan sometendo á poboación e privándoa de dereitos fundamentais:
-Liberdade de expresión, educación, integridade física e psíquica, dereito a unha vivenda digna, dereito a vida, e outros moitos dereitos que a dictadura priva a un pobo. Como conclusión a política inflúe moito pois os políticos son os que elaboran as leis e nas súas mans está que se cumplan.
RELIXIOSOS
A relixión que se proclama fundamentalmente na Primeira Xeración Dos Dereitos Humanos é unha das razóns polas cales non se cumpren estes dereitos aínda que algún se cumpre, como por exemplo o dereito de escoller unha relixión, debido a que non poden privar a ninguén de escoller a súa propia relixión, aínda que non lles guste. Tamén hai dereitos que non se cumpren debido a que a relixión é moi cerrada en canto a cambiar as súas reglas xerais, como por exemplo: as relación entre homosexuais, ou a utilización do velo, a educación das mulleres a partir dos 12 anos.
HISTÓRICOS
Na Declaración de Dereitos Humanos fanse notar unha serie de dereitos históricos os cales se ven reflictidos tanto na Primeira como na Segunda e na Terceira Xeración Dos Dereitos Humanos.
Algúns Estados ata non hai moito eran colonias de outros países e había discriminación cara os indíxenas, como tamén nalgúns Estados a escravitude estaba e está vixente.
Ante a lei as persoas sospeitosas de non incumplila aplicábanse diversas torturas.
Tamén podemos ver que nalgúns Estados non hai fronteiras debido a que no pasado non as houbo e isto fai que as persoas que viven neses Estados non teñan unha nacionalidade. 
CONCLUSIÓN
Ainda que na Declaración de Dereitos Humanos os dereitos non se cumpran en moitos casos, son normas que todos os cidadáns debemos respetar.Todos somos iguais ante a lei e debemos respetarnos uns os outros con isto quero decir que a liberdade dunha persoa remata onde comeza a dos demais.Os estados non teñen a obrigación de cumprilas pero están recollidas nas constitucións de cada país e son leis superficiais que non se cumpren na maioría dos casos.Nos países subdesenvolvidos os dereitos que normalmente non se cumpren son:-Violencia contra as mulleres.-Crimes de guerra-Asasinatos-Violación dos dereitos dos nenos-Torturas y violacións dos dereitos humanos en campos de detención e cárceres-Discriminación racial ou relixiosa-Violación dos dereitos a liberdade persoal e de relixión.
MIGRACIÓN
Migración, é o termo que designa os cambios de residencia mais ou menos permanentes, case sempre debidos a factores económicos, laborais, sociolóxicos ou políticos. Débese distinguir entre emigración e inmigración. A emigración mira o fenómeno dende o país que abandona o emigrante para establecerse noutro diferente, e a inmigración contemplao desde a perspectiva do país de acollida.
Dende a metade do século XIX foi considerado o dereito a emigrar coma algo que deriva da propia concepción do home coma un ser racional e libre. E así aparece consagrado na Declaración Universal dos Dereitos do Home, na Carta Social Europea e no Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos. As constitucións e leis nacionais recoñecen o dereito dos cidadáns a saír do territorio e consideran emigrantes a quen fundamenta ou xustifica o seu desprazamento en razóns laborais ou profesionais.
Sen embargo, examinada a cuestión dende o punto de vista do país de acollida, os dereitos dos inmigrantes non son en realidade os mesmos que os dereitos dos nacionais, dada a existencia en numerosos Estados de normas restrictivas en materia de inmigración. En determinados países occidentais resultan emblemáticas as leis de inmigración, resultantes dos conflictos laborais que leva a masiva afluencia de traballadores doutros países, e así tamén son unha forma sesgada de entender os problemas de orden público, que dexenera en auténticas situación de gueto e en actitudes racistas ou xenófobas asumidas por algúns sectores sociais.
Hai unha enorme proliferación de lexislación e de tratados e convenios internacionais, tanto bilaterais coma multilaterais, que regulan aspectos laborais, familiares, educativos, asistenciais e outros sobre esta materia. A existencia de organizacións como a Unión Europea supón a mesma consideración de un traballador nacional e de outro que sexa cidadán doutro Estado da Unión, dado o principio de liberdade de traballo e de circulación en calquera Estado membro.